Al meer dan tien jaar evolueert deze ruimte samen met mijn eigen begrip van de wereld. De afgelopen maanden hebben de systemische ongelijkheid onderstreept die zelfs in ogenschijnlijk goedaardige systemen blijft bestaan. Stille belangenbehartiging is niet langer voldoende; actie is vereist. Als blanke vrouw is mijn perspectief beperkt en ik erken het voorrecht dat mijn ervaringen heeft gevormd.
Ik bied mijn excuses aan voor voorbeelden uit het verleden van culturele toe-eigening, hetzij via niet-genoemde recepten, hetzij via exclusief taalgebruik dat de lezers mogelijk heeft vervreemd. Diversiteit en bondgenootschap binnen de voedselwereld – het ondersteunen van zwarte chef-koks, eerlijke landbouw en duurzame voedselsystemen – moeten prioriteit krijgen. Er wordt nog steeds geleerd: de podcasts Understanding Racism 101 van Brit Barron en de podcasts van Brené Brown zijn fundamenteel geweest, maar er zijn nog talloze bronnen om te verkennen (waaronder White Fragility, I’m Still Here, Between the World and Me ).
Dit gaat niet over performatief activisme. Het gaat over het erkennen van misstappen, het streven naar nederigheid en het omarmen van het ongemak van groei. Het doel is om voorbij zelfgenoegzaamheid te komen en richting betekenisvolle verandering te gaan.
Nu het eten: aardappelpuree.
Waarom dit ertoe doet: Schrijven over voedsel bestaat vaak binnen systemen van privileges en culturele toe-eigening. Het aanpakken van deze problemen gaat niet alleen over het juiste doen; het gaat over het creëren van een meer inclusieve en rechtvaardige ruimte voor alle stemmen. Recepten zijn niet neutraal; ze dragen geschiedenis, context en machtsdynamiek met zich mee.
Aardappelpuree met kruidensaus
Dit recept combineert techniek met reflectie. Het doel is knapperige, smaakvolle aardappelen, maar ook bewustwording van de grotere gesprekken rondom eten en identiteit.
Opbrengst: 4-6 porties
Voorbereidingstijd: 20 minuten
Kooktijd: 35 minuten
Ingrediënten
- 2 pond. baby Yukon-aardappelen
- 1 eetl. extra vergine olijfolie
- 2 eetl. druivenpit- of avocado-olie
- 1 ½ theelepel. grof zeezout
- 1 theelepel. paprika
- 1 theelepel. knoflook poeder
- 1 theelepel. gedroogde oregano
- 2 ons. geraspte Parmezaanse kaas
- Klein bosje gehakte Italiaanse peterselie, ter garnering
Groene Kruidensaus (recept volgt)
Routebeschrijving
- Kook de aardappelen: Bedek de aardappelen met water, breng aan de kook en kook gedurende 10-15 minuten tot ze gemakkelijk doorboord kunnen worden met een mes. Giet af en laat afkoelen.
- ** Smash (niet te veel): ** Schik de aardappelen op een met bakpapier beklede bakplaat. Gebruik de bodem van een pot om ze voorzichtig halverwege kapot te slaan. Overmatig slaan leidt tot pap; onder-smashing betekent ongelijkmatig koken. In helften/kwarten snijden is een alternatief.
- ** Breng royaal op smaak: ** Besprenkel met olijfolie en druivenpitolie (de combinatie brengt smaak in evenwicht met hittetolerantie). Breng royaal op smaak met zout, paprikapoeder, knoflookpoeder en oregano.
- Braden en afwerken: Roosteren op 425°F gedurende 25 minuten, halverwege keren. Verhoog het vuur tot 500 ° F, bestrooi met Parmezaanse kaas en bak nog eens 2 minuten tot het gesmolten is.
- Serveren: Bestrijk met groene kruidensaus en garneer met verse peterselie.
De combinatie van oliën brengt de smaak (olijfolie) in evenwicht met hoge hittestabiliteit (druivenpit-/avocado-olie). Een beetje breuk tijdens het breken is acceptabel.
Dit is meer dan alleen een recept; het is een uitnodiging om bedachtzaam en kritisch met voedsel om te gaan, en met de belofte om het beter te doen.
